ประวัติความเป็นมา

ประวัติความเป็นมา :

ชาวตำบลอาจสามารถเป็นชนเผ่าไทแสกอพยพมาจากแถบสิบสองปันนา  ต่อมาได้อพยพมาอาศัยอยู่  ทางเมืองวินห์  เมืองรอง ณ ประเทศเวียดนามและต่อมาได้อพยพลงมาตามแนวแม่น้ำโขง  โดยบางกลุ่มอาศัยอยู่ในประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว   และบางกลุ่มได้อพยพมาตั้งอยู่ที่บ้านโคกยาว (ปัจจุบันคือบ้านไผ่ล้อม   ตำบลอาจสามารถ  อำเภอเมืองนครพนม  จังหวัดนคพนม )  สมัยก่อนมีอาณาเขตอยู่ใกล้เคียงกับบ้านนาลาดควาย (ปัจจุบันบ้านนาราชควาย)  จำนวนชาวไทแสกที่ย้ายมาในขณะนั้นมีจำนวน 1,170  คนต่อมาชาวไทแสกได้ย้ายถิ่นฐานจากบ้านโคกยาวมาอยู่ที่บ้าน  “ป่าหายโคก”  (ปัจจุบันคือบ้านอาจสามารถ) พระสุนทร  ราชวงษา  (ฝ้าย) ได้พิจารณาเห็นว่า  ชาวไทแสก  มีความสามารถ   มีความสามารถ  มีความสามัคคี   ความเข้มแข็ง  สามารถปกครองตนเองได้  จึงยกฐานะชาวไทแสกที่อยู่ที่ “ ป่าหายโคก” ให้เป็นกองอาทมาตคอยลาดตระเวนชายแดน  พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว  รัชกาลที่  3 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ  แต่งตั้ง ชาวไทแสก ให้เป็นเมืองที่ชื่อว่า    “อาทมาต”   โดยขึ้นกับเมืองนครพนม

ให้ฆานบุดดี  เป็น “ หลวงเอกอาษา” ทำหน้าที่เป็นเจ้าเมืองอาทมาต ตั้งแต่ พ.ศ. 2387  (หลักฐานจากเอกสารจดหมายเหตุ ร.3  จ.ศ. 1191  เลขที่ 3 หอสมุดแห่งชาติ จนถึง พ.ศ. 2450 ) และเมือง “อาทมาต” ได้เปลี่ยนเป็น “เมืองอาษามารถ”  ตามลำดับ

ต่อมาในการปฏิรูปการปกครองส่วนภูมิภาค      ให้เหมือนกันหมดทั่วราชอาณาจักรและให้ยกเลิกการปกครองแบบโบราณ  ของเมืองต่างๆ ในภาคอีสาน  ซึ่งเคยปกครองแบบมีเจ้าเมืองอุปฮาต ราชวงษ์ และราชบุตรทั้งหมดให้เปลี่ยนตำแหน่งผู้ว่าราชการ  เมือง  ปลัดเมือง  ยกบัตรเมืองให้เหมือนกันทั่วราชอาณาจักร  โดยเมืองนครพนมมีพญาพนมนครนุรักษ์ฯ  เป็นผู้ว่าราชการเมือง  แบ่งการปกครองออกเป็น  6  อำเภอ คือ  อำเภอเมืองนครพนม  อำเภอเรณูนคร   อำเภออาจสามารถ  อำเภออากาศอำนวย  อำเภอกุสุมาลย์  อำเภอโพธิไพศาล   ปัจจุบันสามอำเภอหลังโอนไปขึ้นกับจังหวัดสกลนครและอำเภออาษามารถ ยุบเป็นตำบลอาจสามารถขึ้นกับอำเภอเมืองนครนพนม  จนถึงปัจจุบัน   ส่วนชาวบ้านอื่นในตำบล     อาจสามารถก็มาจากหลายเผ่า  เช่น  บ้านห้อม  บ้านสำราญ  เป็นชนเผ่าลาวที่อพยพมาจากเมืองโพนบก  เมืองมหาชัย  ของ  สปป.ลาว  อีกบางส่วนก็อพยพมาจากหมู่บ้านใกล้เคียงเพื่อมาตั้งหมู่บ้านใหม่ เช่น  บ้านนาหัวบ่อ  บ้านนาสมดี  บ้านคำเกิ้ม

สภาพทั่วไป

ที่ตั้ง  องค์การบริหารส่วนตำบลอาจสามรถ ตั้งอยู่หมู่ที่  2  ณ บ้านสำราญเหนือ  ตำบล        อาจสามารถ อำเภอเมืองนครพนม จังหวัดนคพนม  ห่างจากตัวจังหวัดนครพนมทางทิศเหนือไปตามถนนหมายเลข  212  (ถนนนครพนม-ท่าอุเทน)  ระยะทาง  7  กิโลเมตร  พื้นที่  ตำบลอาจสามารถมีเนื้อที่โดยประมาณ  21.70  9ตารางกิโลเมตร  หรือประมาณ  13,558  ไร่

อาณาเขต

ทิศเหนือ  ติดต่อเขตพื้นที่เทศบาลตำบลเวินพระบาท อำเภอท่าอุเทน

ทิศใต้  ติดต่อเขตพื้นที่เทศบาลเมืองนครพนม  อำเภอเมืองนครพนม

ทิศตะวันออก  ติดต่อฝั่งแม่น้ำโขง  ( สปป.ลาว )

ทิศตะวันตก    ติดต่อเขตพื้นที่  เทศบาลตำบลหนองญาติ  ตำบลนาราชควาย    ตำบลรามราช  อำเภอท่าอุเทน

ลักษณะภูมิประเทศ 

สภาพภูมิประเทศของ องค์การบริหารส่วนตำบลอาจสามารถ  พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่ม  มีเพียงบางส่วนที่เป็นเนินเขา  (ภูกระแต)      สภาพดินจะเป็นดินทราย  ดินร่วนปนทราย  พื้นที่เหมาะสำหรับการเกษตร  การประมงน้ำจืด

ลักษณะภูมิอากาศ 

เป็นพื้นที่เขตมรสุมเขตร้อน

จำนวนครัวเรือนและประชากร 

องค์การบริหารส่วนตำบลอาจสามารถ  มีจำนวนหมู่บ้านทั้งหมด  11   หมู่บ้าน  จำนวนครัวเรือน  1,933  เรือน  มีประชากร  จำนวน  7, 103  คน  แบ่งเป็นประชากรชาย  จำนวน  3,488  คน  ประชากรหญิง  จำนวน  3,615  คน  (ข้อมูลจากสำนักบริหารการทะเบียนเดือนเมษายน  2554)